تخریب محیط زیست انسانی (شهری) فریدون شهر-۳

سالهای قبل نه شورای شهری داشتیم و نه شهردار انتخابی، بلکه توسط شهردار انتصابی شهر اداره میشد. پس از نخستین دوره انتخابات شورا نزدیک ۱۸ سال است شهرمان دارای شورای اسلامی و شهردار انتخابی از سوی شورا می باشد.

شوراهای اسلامی که بموجب قانون با رای مردم و بمنظور مشارکت دادن آنان در اداره امور محل زندگی شان انتخاب می شوند و این از برکات قانون اساسی کشورمان است.

اما آیا از این حق قانونی و شهروندی بدرستی استفاده کرده ایم؟ با نگاهی به گذشته در می یابیم که در انتخاب اعضای شوراها کارنامه قابل قبولی نداریم:

“هر که ناموخت از گذشت روزگار        هیچ ناموزد ز هیچ آموزگار”

نقد و بررسی عملکرد شوراها برای کسب تجربه و درس عبرت از گذشته است تا با دقت بیشتر از تکرار تجارب زیانبار پیشین جلوگیری شود و دیگر هیچ! شوربختانه هر چه از گذشته به حال نزدیکتر می شویم، ناکارآمدی مدیران شهر آشکارتر و خسارت بارتر بر چیدمان شهری سایه افکنده است! و تامل برانگیزتر می نماید که آیا امکانات فنی و مدرن با تجهیزات صنعتی و ماشین آلات و …. در جهت توسعه پایدار و رفاه عمومی و آیندگان بکار گرفته شده است و یا فقط توسعه “بتُنیسم” و گسترش آسفالت در سطح معابر و … بوده است؟ نقش امکانات جدید در مبلمان شهری چگونه است؟

دهها چشمه جوشان ریز و درشت در سطح فریدون شهر بویژه در دو سوی رودخانه و داخل شهر وجود داشت که با استفاده از امکانات یاد شده با سنگ و بتن پوشانده و محو و نابود شدند. مظهر قنات ها که سند هویت آبادانی شهری و منبع زندگی پایدار مردم و تداوم سرسبزی و برکت محل و کشاورزی بوده زیرسنگ و بتن و آسفالت مدفون شدند! اگر چه قنات ها با سماجت و جان کندن مخفیانه آب خود را از مجاری پنهان شده از انظار روانه جوی و یا رودخانه می نمایند، با کمی دقت خواهیم دانست که در شعاع ۱۰۰ متری فلکه آموزش و پرورش (خلیج فارس) سالهای نه چندان دور هر رهگذری می توانست خروجی دو رشته قنات عمده را مشاهده نماید که آب شیرین و گوارای خود را به مردم شهر و شبکه های سنتی آبیاری باغات و مزارع جاری می کردند! اما اکنون بر اثر غلبه تفکر بتن محور پیدا کردن مظهر قنات ها برای همگان میسر نیست و تعداد اندکی از مردم قدیم آنها را بخاطر دارند، اما غیرقابل دسترس می باشد.

image(16)

قنات چشمه سنگی در محله سپیانی که رشته چاههای آن تا نزدیکی باغچه عصاچی ادامه می یافت کاملا محو و نابود شده است. چشمه تاجعلی و چند حلقه چاه آن نیز از سونامی حذف قنوات مصون نمانده است و حریم کهریز بالا در سالهای اخیر بطور غیرقانونی بفروش رفته و علاوه بر تهدید امنیت آب شرب اضطراری شهر، موجب ضرر و زیان خریداران و اتلاف وقت مردم می باشد!

image(17)

* خروجی فعلی چشمه تاجعلی!

در طول تاریخ همه جای ایران و حتی دنیا رسم بر این بوده که اگر جایی نشانه ای از وجود آب درونِ زمین مشاهده میشد عقل سلیم با کاوش، حفر کانال و یا قنات، آب را از زیرزمین خارج و مورد استفاده قرار میداده است! اما چرا بی تدبیری و ناکارآمدی بر حوزه مدیریت شهری مان پایانی ندارد و کارها وارونه جریان می یابد؟!

بطرز نگاه و رفتارمان با درخت خوب توجه کنید!

برای نمونه بر شمالی خیابان اصلی (امام خمینی) را از فلکه بانک ملی تا انتهای آن فلکه آموزش و پرورش به دقت زیر نظر بگیرید. درختان بخت برگشته ای را خواهید دید از میان سنگ و سیمان به زحمت سر برون آورده و هیچ روزنه ای برای نفس کشیدن ریشه آنها باقی نگذاشته اند! در تصویر آنها را با درختان دیگری در شهر دیگر مقایسه کنید! تا تفاوت از زمین تا آسمان را بدانید.

IMG_2479

IMG_2470

IMG_6548

IMG_6546

در سال قبل با پیاده کردن تعدادی لوله سیمانی در خیابان ولی عصر تصمیم داشت رودخانه درون شهر، حد فاصل تقاطع خیابان فردوسی – ولی عصر را تا پل محل حمام سابق سرچشمه، لوله گذاری و رودخانه را با بتن بپوشاند و آنرا حذف نماید تا با اقناع تفکر خودرو محور به پهنای خیابان افزوده شود! به چه قیمتی؟ و چه لزومی داشت آن همه ویرانی و هزینه کردن ها؟ در بسیاری از شهرها، رودخانه یا آبشاری مصنوعی می سازند تا بر جاذبه شهری افزوده شود! ولی از بخت وارونه فریدون شهر متولیان امور می خواستند رودخانه طبیعی و نوای دلنشین جریان جریان آب را از دیدگان مخفی و مشکلی بسازند که خسارات آن جبران ناپذیر باشد. اگر چه مداخله بموقع مردم محل و اعتراض کتبی و شفاهی و ممانعت از اجرای این پروژه کودکانه جلوگیری کرد.

DSC_0564

DSC_0563

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

WP-SpamFree by Pole Position Marketing